Posted by Jan den Breejen on December 23, 2000 at 09:54:03:
Anton J. van Hooff (dutch classicist) - 'a lighthearted view on society'
Ex-chairman of dutch society of classicists (Greek/Roman literary culture.) He uses the classical heritage not to preserve or 'learn', but to look how people did things in the past and how this is relevant for today's societal issues. For example suicide in the Roman culture meant 'volontary death', so this he uses to think differently in the current discussion where the word suicide is in the Augustinian christian tradition of being a criminal act. He's a provocative guy who seems to love to say things in a direct way, like when he wrote a newspaper colum on beggars who sell a small newspaper as substitute to begging, but often scold on people who don't buy. Van Hoof got many hate-mails on this; on his 'insensitivity'. He doesn't take fixed positions on issues but puts the light on facets of an issue that is still unknown, thereby breaking taboo's. He says he likes to live his life on his all of his animal instincts, on the Epicurian philosophy of mental and bodily enjoyment because life will end some day (he's fiercely against religion and 'new age' beliefs on reincarnation. ) He's a skilled talker/rationalizer with explicit opinions; for example he hates dogs and just says so. He seems to surf over the huge sea of western culture, connecting times and places, and thinking its important that children learn about christianity since its the basis of so many things in todays society; he's a university teacher/writer who thinks its a pity that young people's cultural knowledge gets so flimsy because of the short money focussed mindset which typifies todays capitalist culture. He laughs often loudly and says often that he is 'fascinated' by idea's and history. Animated talker, who somehow evades taking fixed opinions when he is asked about it (not pro not against, not optimistic, not pessimistic), and under his provocative writing style we see - I guess - a somewhat escapist mind (need to be free to discuss all sides, explore all alternatives without definite commitment)
One of Van Hooff's books which I think is interesting:
From Autothanasia to Suicide : Self-Killing in Classical Antiquity
Classification: mainly Adventurous Style of character (explorer) with Self Confident Style being high too. The skill in writing and talking as well as their broad cultural knowledge make these people very suited to all communication tasks. I guess the creative guys at commercial communication agencies are often Adventurous Style of Mercurial Style (creative minds.)
Jan
PS:
An article by Van Hooff making the serious topic of smoking & cancer into an amusing thought provoking article ('The Marlboro Cowboy is death'):
Adempauze - een luchtige kijk op de samenleving
De cowboy is dood
De cowboy van Marlboro is gesneuveld. De grote borden waarop hij stond te paffen, vervuilen niet langer de horizon in Amerika omdat het nu verboden is reclame voor nicotine te maken. De echte cowboy is allang dood. De macho die als model fungeerde, is een paar jaar geleden aan longkanker overleden. Zijn weduwe is met een proces bezig tegen de tabaksfirma die haar man heeft omgebracht.
Nooit meer mag, althans in de Verenigde Staten, de indruk worden gewekt dat roken sportief is. Het is niet voor niets dat de nicotinereclame alleen op sfeer gericht is. In Nederland beweert een tabaksfabrikant dat het rollen van een sigaret je vingers in vorm houdt. Iedere keer dat ik die reclame zie, betreur ik het geen spuitbus bij me te hebben om eroverheen te schrijven: 'en verwoest je longen'.
Tabak wordt nooit als een genotsartikel aan de man gebracht. In plaats van de lichamelijke verslaving die nicotine teweegbrengt, spreekt de reclame van gezelligheid en sportiviteit. Want dat was de duivelse boodschap die de Marlboro-cowboy verkondigde. En hij gaat met zijn verwoestend werk door in Oost-Europa en de derde wereld. Even kwalijk als de cowboy zijn in de reclameboodschappen de vlotte jonge mensen die er eentje opstoken. In werkelijkheid zijn rokers allesbehalve sportief. Ze weten drommels goed dat ze hun eigen lichaam vernietigen. Ze weten dat ze statistisch gezien hun leven met tien jaar bekorten. Ieder uur sterft er in Nederland iemand aan een rookziekte.
De vrouwen, die meenden dat emancipatie betekende het voorbeeld van mannen te volgen, betalen de tol; sinds 1970 is bij hen de sterfte aan longkanker verdrievoudigd. Met deernis zie ik de vele studentes die roken. Zelfs de cynische verdediging dat men de gemeenschap geld bespaart door vroeg de pijp uit te gaan, is niet waar; lijders aan longkanker kosten schatten aan verzorging.
De tabakszuchtige kan zich niets meer wijs maken. Hij weet dat hij zichzelf niet in de hand heeft. Als erkende slappeling zou hij blij moeten zijn dat de gemeenschap men een handje helpt door tegen hem te zeggen: "Hier mag je niet roken, hoor ventje." Vanuit Amerika is de regeling overgewaaid op vliegvelden tabak taboe te verklaren. Misschien begint op Schiphol een nieuwe houding van onverbiddelijkheid. Want in Nederlandse openbare gebouwen wordt meer en meer de hand gelicht met het officiële rookverbod.
Aan de Nijmeegse universiteit lappen sommige hoogleraren het algemende rookverbod aan hun laars. Zelfs onderwijsdirekteuren, die toch enig pedagogisch geweten moeten hebben, geven het slechte voorbeeld. Ze roken niet alleen op hun werkkamers - wat ook illegaal is - maar ook in een groep studenten steken ze er "gezellig" eentje op.
Soms lijkt het vechten tegen de bierkaai. Hoe vaak moet je als antiroker niet moed verzamelen om een ander aan te spreken op zijn asociaal gedrag? Je weet dat je volkomen in het gelijk staat. Je hoeft het niet te nemen dat een ander jou in zijn giftige dampen hult. Tegenwoordig is mijn meest werkzame formule: "Ik heb last van je sigaret." Meestal drukt men de peuk dan gehaast uit. Want rokers vragen al niet meer of je er soms bezwaar tegen hebt dat ze opsteken, omdat ze weten dat het antwoord dan een volmondig 'ja' kan zijn.
Het Amerikaanse reclameverbod is een 'opsteker', maar niet meer dan dat. Misschien kunnen de miljarden die de tabaksmaffia aan afkoopsommen moet betalen, worden gebruikt om de sfeer rond het roken eens goed te verpesten. Laat hem in zijn zieligheid zijn, met zijn gele tanden, bruine vingers en kuch; allesbehalve een cowboy, maar de ridder van de droeve figuur.
Anton van Hooff
Uit "De Gelderlander", 29 april 1999
Ex-chairman of dutch society of classicists (Greek/Roman literary culture.) He uses the classical heritage not to preserve or 'learn', but to look how people did things in the past and how this is relevant for today's societal issues. For example suicide in the Roman culture meant 'volontary death', so this he uses to think differently in the current discussion where the word suicide is in the Augustinian christian tradition of being a criminal act. He's a provocative guy who seems to love to say things in a direct way, like when he wrote a newspaper colum on beggars who sell a small newspaper as substitute to begging, but often scold on people who don't buy. Van Hoof got many hate-mails on this; on his 'insensitivity'. He doesn't take fixed positions on issues but puts the light on facets of an issue that is still unknown, thereby breaking taboo's. He says he likes to live his life on his all of his animal instincts, on the Epicurian philosophy of mental and bodily enjoyment because life will end some day (he's fiercely against religion and 'new age' beliefs on reincarnation. ) He's a skilled talker/rationalizer with explicit opinions; for example he hates dogs and just says so. He seems to surf over the huge sea of western culture, connecting times and places, and thinking its important that children learn about christianity since its the basis of so many things in todays society; he's a university teacher/writer who thinks its a pity that young people's cultural knowledge gets so flimsy because of the short money focussed mindset which typifies todays capitalist culture. He laughs often loudly and says often that he is 'fascinated' by idea's and history. Animated talker, who somehow evades taking fixed opinions when he is asked about it (not pro not against, not optimistic, not pessimistic), and under his provocative writing style we see - I guess - a somewhat escapist mind (need to be free to discuss all sides, explore all alternatives without definite commitment)
One of Van Hooff's books which I think is interesting:
From Autothanasia to Suicide : Self-Killing in Classical Antiquity
Classification: mainly Adventurous Style of character (explorer) with Self Confident Style being high too. The skill in writing and talking as well as their broad cultural knowledge make these people very suited to all communication tasks. I guess the creative guys at commercial communication agencies are often Adventurous Style of Mercurial Style (creative minds.)
Jan
PS:
An article by Van Hooff making the serious topic of smoking & cancer into an amusing thought provoking article ('The Marlboro Cowboy is death'):
Adempauze - een luchtige kijk op de samenleving
De cowboy is dood
De cowboy van Marlboro is gesneuveld. De grote borden waarop hij stond te paffen, vervuilen niet langer de horizon in Amerika omdat het nu verboden is reclame voor nicotine te maken. De echte cowboy is allang dood. De macho die als model fungeerde, is een paar jaar geleden aan longkanker overleden. Zijn weduwe is met een proces bezig tegen de tabaksfirma die haar man heeft omgebracht.
Nooit meer mag, althans in de Verenigde Staten, de indruk worden gewekt dat roken sportief is. Het is niet voor niets dat de nicotinereclame alleen op sfeer gericht is. In Nederland beweert een tabaksfabrikant dat het rollen van een sigaret je vingers in vorm houdt. Iedere keer dat ik die reclame zie, betreur ik het geen spuitbus bij me te hebben om eroverheen te schrijven: 'en verwoest je longen'.
Tabak wordt nooit als een genotsartikel aan de man gebracht. In plaats van de lichamelijke verslaving die nicotine teweegbrengt, spreekt de reclame van gezelligheid en sportiviteit. Want dat was de duivelse boodschap die de Marlboro-cowboy verkondigde. En hij gaat met zijn verwoestend werk door in Oost-Europa en de derde wereld. Even kwalijk als de cowboy zijn in de reclameboodschappen de vlotte jonge mensen die er eentje opstoken. In werkelijkheid zijn rokers allesbehalve sportief. Ze weten drommels goed dat ze hun eigen lichaam vernietigen. Ze weten dat ze statistisch gezien hun leven met tien jaar bekorten. Ieder uur sterft er in Nederland iemand aan een rookziekte.
De vrouwen, die meenden dat emancipatie betekende het voorbeeld van mannen te volgen, betalen de tol; sinds 1970 is bij hen de sterfte aan longkanker verdrievoudigd. Met deernis zie ik de vele studentes die roken. Zelfs de cynische verdediging dat men de gemeenschap geld bespaart door vroeg de pijp uit te gaan, is niet waar; lijders aan longkanker kosten schatten aan verzorging.
De tabakszuchtige kan zich niets meer wijs maken. Hij weet dat hij zichzelf niet in de hand heeft. Als erkende slappeling zou hij blij moeten zijn dat de gemeenschap men een handje helpt door tegen hem te zeggen: "Hier mag je niet roken, hoor ventje." Vanuit Amerika is de regeling overgewaaid op vliegvelden tabak taboe te verklaren. Misschien begint op Schiphol een nieuwe houding van onverbiddelijkheid. Want in Nederlandse openbare gebouwen wordt meer en meer de hand gelicht met het officiële rookverbod.
Aan de Nijmeegse universiteit lappen sommige hoogleraren het algemende rookverbod aan hun laars. Zelfs onderwijsdirekteuren, die toch enig pedagogisch geweten moeten hebben, geven het slechte voorbeeld. Ze roken niet alleen op hun werkkamers - wat ook illegaal is - maar ook in een groep studenten steken ze er "gezellig" eentje op.
Soms lijkt het vechten tegen de bierkaai. Hoe vaak moet je als antiroker niet moed verzamelen om een ander aan te spreken op zijn asociaal gedrag? Je weet dat je volkomen in het gelijk staat. Je hoeft het niet te nemen dat een ander jou in zijn giftige dampen hult. Tegenwoordig is mijn meest werkzame formule: "Ik heb last van je sigaret." Meestal drukt men de peuk dan gehaast uit. Want rokers vragen al niet meer of je er soms bezwaar tegen hebt dat ze opsteken, omdat ze weten dat het antwoord dan een volmondig 'ja' kan zijn.
Het Amerikaanse reclameverbod is een 'opsteker', maar niet meer dan dat. Misschien kunnen de miljarden die de tabaksmaffia aan afkoopsommen moet betalen, worden gebruikt om de sfeer rond het roken eens goed te verpesten. Laat hem in zijn zieligheid zijn, met zijn gele tanden, bruine vingers en kuch; allesbehalve een cowboy, maar de ridder van de droeve figuur.
Anton van Hooff
Uit "De Gelderlander", 29 april 1999